ماه رجب را قدر بدانیم

امام جعفر صادق (علیه‌السلام) فرمود:

وقتی روز قیامت فرا برسد، نداکننده‌ای از درون عرش ندا می‌دهد:

کجایند رجبی‌ها؟

در این هنگام گروهی برمی‌خیزند که
چهره‌های شان برای همهٔ حاضران در محشر می‌درخشد.
بر سرهای شان تاج‌های پادشاهی است که با مروارید و یاقوت آراسته شده
و همراه هر یک از آنان هزار فرشته در سمت راست و هزار فرشته در سمت چپ حرکت می‌کنند.
فرشتگان به آنان می‌گویند:

ای بندهٔ خدا! گوارایت باد کرامت و بزرگداشت خداوند عزّوجلّ.

سپس ندا از جانب خداوند بلند می‌شود:

ای بندگان و کنیزان من! به عزت و جلالم سوگند که جایگاه شما را گرامی خواهم داشت، عطای شما را فراوان خواهم کرد و در بهشت، کاخ‌هایی به شما خواهم بخشید که نهرها از زیر آنها جاری است؛ جاودانه در آن خواهید بود. چه نیکوست پاداش عمل‌کنندگان! شما در ماهی که حرمتش را بزرگ شمرده و حقّش را واجب کرده بودم، برای من به‌صورت داوطلبانه روزه گرفتید.

سپس خداوند به فرشتگان می‌فرماید:

بندگان و کنیزان مرا وارد بهشت کنید.

آنگاه امام جعفر بن محمد (علیه‌السلام) فرمود:

این پاداش برای کسی است که در ماه رجب، هر مقدار_اگر فقط یک روز—روزه بگیرد؛ خواه در آغاز ماه باشد، یا در میانهٔ آن، یا در پایان کارش.

متن روایت

حَدَّثَنَا اَلْمُظَفَّرُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ اَلْعَلَوِيِّ اَلسَّمَرْقَنْدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ اَلْعَيَّاشِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنَا اَلْحُسَيْنُ بْنُ إِشْكِيبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْكُوفِيِّ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ أَبِي رُمْحَةَ اَلْحَضْرَمِيِّ قَالَ سَمِعْتُ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ:

إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نَادَی‌ مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ أَيْنَ اَلرَّجَبِيُّونَ فَيَقُومُ أُنَاسٌ يُضِيءُ وُجُوهُهُمْ لِأَهْلِ اَلْجَمْعِ عَلَی‌ رُءُوسِهِمْ تِيجَانُ اَلْمُلْكِ مُكَلَّلَةً بِالدُّرِّ وَ اَلْيَاقُوتِ مَعَ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ أَلْفُ مَلَكٍ عَنْ يَمِينِهِ وَ أَلْفُ مَلَكٍ عَنْ يَسَارِهِ يَقُولُونَ هَنِيئاً لَكَ كَرَامَةُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يَا عَبْدَ اَللَّهِ فَيَأْتِي اَلنِّدَاءُ مِنْ عِنْدِ اَللَّهِ جَلَّ جَلاَلُهُ عِبَادِي وَ إِمَائِي وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لَأُكْرِمَنَّ مَثْوَاكُمْ وَ لَأُجْزِلَنَّ عَطَاكُمْ وَ لَأُوتِيَنَّكُمْ مِنَ اَلْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اَلْأَنْهٰارُ خٰالِدِينَ فِيهٰا نِعْمَ أَجْرُ اَلْعٰامِلِينَ إِنَّكُمْ تَطَوَّعْتُمْ بِالصَّوْمِ لِي فِي شَهْرٍ عَظَّمْتُ حُرْمَتَهُ وَ أَوْجَبْتُ حَقَّهُ مَلاَئِكَتِي أَدْخِلُوا عِبَادِي وَ إِمَائِي اَلْجَنَّةَ

ثُمَّ قَالَ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:

هَذَا لِمَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ شَيْئاً وَ لَوْ يَوْماً وَاحِداً فِي أَوَّلِهِ أَوْ وَسَطِهِ أَوْ آخِرِهِ

کتاب فضائل الأشهر الثلاثة، ص ۳۱.