بدترین مردم

بدترین مردم

گاه انسان در بازاری بی‌انتها قدم می‌گذارد؛
بازاری که در آن، آخرتِ روشن را
به مشتی سکه می‌عرضهند
که روز بعد در زنگار فراموشی می‌میرند.

گاهی آدمی،
آفتاب جاودان را
با چراغی که به‌زودی خاموش می‌شود معامله می‌کند؛
ملکوت بی‌کران را
به پادشاهیِ خاکی می‌بازد.

اما تاریک‌تر از این،
آنان‌اند که در سایه‌های همین بازار،
نه تنها دنیای خود،
که دنیای دیگران را سکهٔ معامله می‌کنند؛
آخرت خویش را بر باد می‌دهند
برای آن‌که دیگری
در گندم‌زارهای فریب دنیا
دَم‌یی خوش بگذراند.

اینان، گوهر وجودشان را فرو ریخته‌اند
و غبار این سقوط را
بر دامان روح بشریت پاشیده‌اند.
بازرگانان تاریکی‌اند؛
آنان که نور را
به سودِ دیگری می‌عرضهند.

و چنین است که پیامبرِ رحمت صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

✨ شَرُّ النّاسِ مَن باعَ آخِرَتَهُ بِدُنياهُ
و شَرٌّ مِن ذلِكَ مَن باعَ آخِرَتَهُ بِدُنيا غَيرِهِ

❇️ بدترین مردم آن است
که آخرتش را به دنیای خویش بعرضهد؛
و بدتر از او کسی است
که آخرت خود را برای دنیای دیگری از دست بدهد.

من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۵۳.

lib.eshia.ir/11021/4/353/باعَ

‼️ این سودا، خیانتی است به همهٔ روزها و همهٔ فصل‌ها؛
و خریداریارش،
جز مشتی خاکستر بر باد رفته،
هیچ نخواهد داشت…